Wij gingen met elkaar om zoals echte zussen kunnen doen. Tenminste zo zie ik dat. Sommige zussen zijn dikke vriendinnen en andere zussen kunnen niet mét en niet zónder elkaar. Wij hoorden dus meer in die laatste categorie.
Wij konden elkaar de tent uitvechten, maar als het moest waren we er voor elkaar, op die momenten dat het er echt toe deed. En we konden dan samen de grootste lol hebben. Zoals in vakantietijd. Op avonden als paps en mams uitgingen, tot en met het matrassen verslepen aan toe omdat we het zo gezellig hadden dat we ook nog op één kamer wilden slapen!
Het ging in fases met ups en downs. Ook toen we allebei al het huis uit waren. Maar de laatste jaren ging het eigenlijk wel ontzettend goed. Samen beachen. En ze woonde en werkte toen ook bij mij in de buurt. Gingen we vaak even een happie eten na ons werk.
Jubilea creaties
Én … we hadden onze “drie keer in de vijf jaar creatieve uitspatting” momenten. Bij elk jubileum van onze ouders, verjaardagen en trouwdagen, kwamen we ruim van te voren weer bijeen om een mooi, leuk cadeau te bedenken. Om weer iets anders, nieuws, creatiefs te bedenken voor de jubilaris. We hadden allebei een creatieve studie als achtergrond en een creatieve drang om weer met iets leuks op de proppen te willen komen.
Zo hebben we voor mams 60e verjaardag onder andere een stok speelkaarten gemaakt met foto’s van ons op allerlei locaties uit het leven van mams, zo de ruiten, harten, schoppen en klaver uitbeeldend. Voor het 40 jarig huwelijk een collage van fotolijstjes met foto’s uit de oude doos. Dit in de vorm van 40 door gebruik van kleur en zwart wit foto’s. En met paps 70e verjaardag stuurden we elke week een kaartje. En eens per maand kregen hij een canvas met onze hoofden erop. Steeds waren we er drie jaar achtereen maar druk mee, en hadden dan 2 jaar de tijd om bij te komen.
Hum, zo terugkijkend waren we vooral met foto’s van onszelf bezig en deden we vooral véél. Ha ha. Én een stok speelkaarten, én een agenda, én een quiz door memory lane. Misschien hadden wij zelf nog wel de grootste lol bij de voorbereidingen. Meer lol nog dan degene die het cadeau kreeg.
Memory Lane
Ik kan me namelijk herinneren dat we iets deden met een miniatuur poppetje op een motor in een vissenkom die we op een platenspeler wilden rond laten draaien. Niet te snel en niet te langzaam… Was denk ik voor paps 50e verjaardag.
En ik zal ook nooit die zoektocht vergeten die we maakten om een minimaal 2 meter hoog standbeeld van Apollo te willen plaatsen in hun tuin ter ere van mams d’r 65e verjaardag. Onmogelijk. Niet te vinden. Zwaar. Zonder autokraan niet te vervoeren en te plaatsen. Duur. Was echt geen geintje meer. Maar wat een hilariteit!
Vooral veel lol
Waar het vooral op neer kwam was dat wij ontzettend veel lol samen hadden. En in die weken, maanden voor zo’n belangrijke datum vaak bij elkaar kwamen om te kletsen en o ja we moesten ook nog wat bedenken of doen. Avonden achteren konden we ideeën spuien, het een nog gekker dan het ander. Wilder en wilder werd het. En dat we dagen op pad waren om foto’s te schieten, samen in de auto langs allerlei locaties crossen of samen gezellig knutselen aan iets groots…
Ja …, een trip down memory lane. ’t Was mooi, Kiet!